Wiliam Mast – VW Golf cabrio 1990

3 x Klokje rond.

300000 km een moment om even bij stil te staan, leek mij ook beter om dit moment niet rijdend vast te leggen vanwege de verkeersveiligheid.

Dit heb ik onderweg met vriend Jan naar Hofman Leek gedaan, langs de binnendoor weggetjes, op naar de Cars & Coffee in Leek en de koffie van Janna.

Het lijkt zoveel maar als je het per jaar berekend valt het best mee. Onze auto is van laat 1990, dus zeg maar in 36 jaar is het maar 8333 per jaar en dat valt toch best mee. Hiervoor hadden we ook al een rode en groene Golf cabrio. Pas bij de blauwe Golf ben ik lid geworden van de club. O ja, de rode Sportline tellers vallen toch wel op hè.

Nu was ik niet alleen verantwoordelijk voor alle kilometer, sinds 2003 staat de Golf pas om mijn naam.

We hebben hem op 5 mei 2003 tijdens het defilé gekocht bij ca 135000 in Wageningen, toen nog zonder navigatie/tom-tom en tijdens de proefrit kwamen we erachter dat de tank bijna leeg was, spannend moment om de het adres van de verkoper terug te vinden.

In al die jaren heb ik hem wel laten taxeren, soms bij de Golfcabrioletclub.nl, soms samen met anderen samen bij een taxateur uit Assen. Verrassend hoe onze Golfjes zeker de laatste jaren in waarde stijgen.

We hebben heel wat afgereden met de cabrio, heel veel met de club, maar ook vakanties door een groot deel van Europa. Een van de hoogtepunten was toch wel de Stelvio, met recht een hoogtepunt van 2757 meter. De uitdaging was des te groter als je met je brede zomerbandjes weer aan de afdaling mag beginnen vanuit de natte sneeuw.

Bijzonder is vooral wanneer je in Italië rijd je meer bekijks hebt met de Golf cabrio dan met een Ferrari, en wat is het rijden in de bergen met de kap toch geweldig, je hoort de bekende H2 met zijn mooie uitlaat geluid lekker tussen de bergen.

Het rijden voor een goed doel geeft ook de nodige voldoening, zo heeft het Kika troetelbeestje een vaste plek op de achterbank ingenomen.

Er is een moment geweest dat we de Golf op MP hadden gezet, echter na een kwartier kwamen we er achter dat de emotionele waarde groter was dan iemand ooit via MP zou kunnen bieden. Dus snel weer verwijderd

Onze zoons hebben eigenlijk niets met auto,s maar de Golf mag niet weg. Ik had bij wijze van spreken het hele elftal van onze zoon mee kunnen nemen, iedereen wilde maar wat graag met de cabrio mee. Dat zijn van die gebeurtenissen die je niet vergeet.

Andere belevenis die ons bij is gebleven was met de meerdaagse van de club in de Ardennen. Een ander lid  parkeerden vlak bij ons, alleen naam  hij net een hoekje van de stoprand mee met als gevolg een lekke band. Een thuisbrenger is dan mooi, maar niet voor heel veel kilometers door berg en dal. We hebben gelukkig toch op de zaterdagmiddag een garage gevonden met een volwaardig juiste band/wiel combinatie zodat we weer verder konden. En sindsdien heb ik nu een volwaardig reservewiel in de kofferbak, het neemt wat ruimte in, maar wat geeft het een veilig gevoel.

Wat kan het leven toch mooi zijn in en met je cabrio.

Ondanks zijn hoge kilometerstand geniet we nog bijna dagelijks van onze cabrio, inmiddels zijn wel een aantal beurtjes verder en is de distributie al drie keer vernieuwd.

Inmiddels hebben we door de jaren wel het een en ander aangepast. Zo zitten er hoofdsteunen op achterbank, was dit nodig? Naar lijkt wel mooi, verder een armsteun tussen de voorstoelen, een ander stuur waar wel eenzelfde kleur leer in is verwerkt, Sportline dashboard en andere achterlichten. En de lichtmetalen velgen heb ik vaker gewisseld dan Ajax van trainer.

Vaak vragen niet cabrio rijders zich af hoe lang de kap mee kan, in ons geval al meer dan 22 jaar, is direct na de aankoop vernieuwd bij een bedrijf in het noorden, en de kap zit er nu nog op, met dien verstande dat de Golf cabrio nagenoeg geen regen heeft gezien en na al tie leuke tochten weer in de licht verwarmde garage mag staan.

Hij wordt vertroeteld tot en met, en zo de titel al aan geeft. “He did it”

Nu hopen dat de benzine weer iets goedkoper wordt.

Met de vriendelijk groet van HL-LG-30